Ja, hallo, hier is ze weer....
Uw Razende Reporter uit Zoetermeer!

Het is niks dat ik 1 dagje oversla, maar ik zit meteen weer barstensvol nieuws.
Komt ie....

Gisteren, maandag, is onze Ien op bezoek geweest bij Bar. Ja, ja, een big surprise natuurlijk wanneer je moedertje in deze situatie naar het ziekenhuis komt. Gezeten in een mobiel vehikel van het Erasmus (plaats dat ze nou in de Phaeton gaat zitten, nu ze de kans heeft, maar wie ben ik....) is ze, gewapend met een bos roze rozen en uiteraard vergezeld van husband Harry even gaan kijken, hoe Bar en Niertje het maakten. Toppie. En dat slaat dan op het bezoek van moeders én op de conditie van Bar en Niertje. Ien moest na afloop wel verplicht plat, want die was natuurlijk compleet versleten. Maar ja, als moeder wil je toch naar je kind en ze flikte het dus maar weer even. Ze draait natuurlijk nu louter op Halfje, maar.....langzaam maar zeker....ja, ja, heel langzaam, maar ook heel zeker...... Ik heb inmiddels unaniem in m'n eentje besloten Halfje een assertiviteitscursus te geven (eerste intakegesprek - gratis! - zit er inmiddels op). Want die liet voorheen natuurlijk het nodige aan Niertje over, maar nu is het natuurlijk uit met de pret en niks achterover leunen, terwijl een ander het werk doet. Aan de bak, Halfje. Je kunt het! En denk eraan....het Erasmus heeft al 1 corifee dankzij Niertje. We willen graag nog een tweede. En daar hebben we jou voor nodig! Je kunt het! Je kunt het!

En dan Bar. Die had gisteren het bericht gekregen dat morgen, woensdag, het catheter eruit mocht. Echter: dat onding ging knap opspelen en mocht er vanochtend, 1 dag eerder dus, uit. Een hele opluchting, want irritaties kunnen we niet hebben. En zeker geen eventueel daaruit voortvloeiende ontsteking, we moeten er niet aan denken!
Maar goed: hij is eruit. Bar heeft nu alleen nog de zogeheten Splint. Deze slang voert rechtstreeks vanuit de nieuwe nier de urine af. Dit doet men (heb me even laten voorlichten door draagster) om de urine goed te kunnen nakijken. Komt het, zo kort na de operatie, via de blaas, dan komt er natuurlijk nog wel eens het e.e.a. aan wondvocht, bloedresten etc. mee. En dan is het lastig nakijken. Dus....nog even rondsjouwen met de Splint dus.
Maar.....ook hiervan is het einde in zicht. Donderdag of vrijdag mag ook de Splint eruit.
Dan wordt ook de gemaakte aansluiting voor de dialyse (nog steeds in hals/borst) aanwezig, verwijderd en.....MAG BAR, ALS ALLES GOED BLIJFT GAAN, KOMEND WEEKEND NAAR HUIS!!! Nou, nieuws of niet soms???

Nog even doorbijten dus, maar het eind van het ziekenhuisverblijf is in zicht.
Vandaag mocht kamergenootje Paulien naar huis. Wel jammer natuurlijk, geen gezelschap meer.
Maar Bar heeft van de nood een deugd gemaakt en samen met de zuster haar spullen verhuisd naar de plek waar Paulien lag, namelijk bij het raam. Madam heeft nu uitzicht over zowat geheel verlicht Rotterdam en heeft in de vensterbank inmiddels 6 vazen bloemen staan. Alhoewel, vazen....De 2 bossen die vanavond bezorgd werden mocht Tante Joke beneden afhalen en verzorgen. Helaas waren alle vazen op. Maar daarom niet getreurd: samen met een inventieve zuster hebben we 2 urine maatkannen (schone!!!) gevonden en ik moet zeggen: het resultaat is uitermate kunstzinnig. Voeg hieraan toe een grote collectie kaarten, diverse knuffels (1 keer raden.....juist, van Lex én mams gekregen) en andere cadeautjes en het kind zit er zeer gezellig bij. Die komt de laatste paar dagen wel door. Temeer daar ze ook regelmatig rond kan struinen, achter de computer op de koffiekamer kan kruipen. Kortom: gaat helemaal lukken.
En passant deelde ze nog even mede daar haar kreatgehalte op 93 (!) zat. Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks...Soms zijn zelfs reporters sprakeloos.....

Nou, lotgenote Alie uit Drachten: je ziet maar hoe het kan verkeren....Hartstikke leuk dat je ons nog steeds volgt. Houd moed! Wij duimen ook voor jou, hoor!

Zelf heb ik de raad van Annette maar ter harte genomen en tracht mijn rijgedrag gescheiden te houden van alle goede berichten. Helaas ben ik niet de enige die denkt van alles te kunnen vanuit de auto. Wat dachten jullie van papa Raymond? Die rijdt voor zijn zaak natuurlijk regelmatig in Rotterdam. Komt ie op een gegeven moment in de buurt en belt vanuit de auto Bar op haar mobiel. "Ik rij zo meteen de Maastunnel in. Vlak daarvoor ga ik langs het Esso station. Als je uit het raam kijkt, kun je me zien rijden". Bar natuurlijk voor dat raam gaan staan en ja hoor. Paps hoorde een luid gejuich: dochterlief had hem ontdekt! En zwaaien natuurlijk! Nou is dat niet zo'n punt voor iemand die 9 hoog achter een raam staat. Maar paps zelf zat natuurlijk in die auto. Hing uit het raam, als een idioot zwaaiend. De automobilist die naast hem reed keek echt zo van: wat is dát voor een idioot??? Die begreep ook totaal niet naar wie paps zwaaide, zowat geheel uit de auto hangend bij een temperatuur van 3 graden boven nul.....Verkeerslicht op rood, dus het zwaaien ging vrolijk door. De collega weggebruiker is hoofdschuddend doorgereden en heeft paps waarschijnlijk als totaal verloren voor de normale maatschappij verklaard. Tja, je moet wat overhebben voor je dochter, niet dan?

Nou, lieve mensen. Jullie zijn weer bijgepraat. En krijgen natuurlijk allemaal weer heel veel lieve groetjes van onze 2 kanjers die ontzettend door jullie allemaal verwend worden en die daar natuurlijk hartstikke blij van worden. Om maar te zwijgen van de geweldige steun die Lex, Raymond en Harry voor onze 2 meisjes zijn én blijven.Maar het meest blij worden zij en wij allemaal toch van de opnieuw goede ontwikkelingen.

Zodra we meer weten horen jullie uiteraard weer van ons! Enne....blijven schrijven, hoor! Ze lezen alles!!

Veel liefs van Meiden, Mannen, Niertje, Halfje en
Joke