woensdag 24 november 2010

Hallo lieve bloggers en familie Brugman,

Anders dan van ons gewend, hier even een bericht voor de familie Brugman die bij ons vorige bericht een hele lange reactie hebben geplaatst.
Jullie gaan een zeer spannende en bijzondere periode tegemoet. Daar weten wij alles van.
Allereerst fantastisch dat jullie zoon dit voor zijn vader gaat doen. Iedereen zegt altijd: Ach als ik in zo'n situatie zou komen, zou ik dit ook direct doen hoor........maar als je niet in zo'n situatie zit is en blijft het moeilijk oordelen hoe je zelf zou handelen in zo'n geval.

Voor beiden geldt: Er is moed voor nodig. Je staat een nier af uit liefde, omdat je wilt dat je vader/zoon/dochter enz. weer een kwalitatief goed leven krijgt.......maar het blijft een hele beslissing. Voor de ontvanger geldt hetzelfde: Een dierbare in je omgeving biedt jou een orgaan aan...........kun je zoiets zomaar accepteren?
Jawel, heb ik altijd tegen mijn dochter gezegd.......dat kan en mag je accepteren.

Nu, bijna twee jaar later, kunnen wij allebei zeggen dat ons beider levens er gigantisch op vooruit zijn gegaan.
En die wens spreek ik hierbij op dit blog ook voor jullie uit.
Heel, heel veel sterkte.......jullie kracht zal jullie hier doorheen helpen, daar ben ik van overtuigd.
Fijn dat ons weblog jullie tot steun is geweest bij het nemen van deze beslissing, mede daarvoor is dit weblog ooit in het leven geroepen.

Bedankt voor jullie verhaal en nogmaals heel veel sterkte en gezondheid voor allen gewenst!

Toi toi toi..........alles komt goed!!!!!!