Lieve Bloggers,

Jawel, jullie zien het goed.......afgelopen vrijdag 12 augustus zijn Barbara en Alexander in het huwelijksbootje gestapt. Zijn ze niet prachtig?

Tja jullie zullen in iedergeval wel begrijpen dat het dus goed gaat met Barbara en Niertje.......

We hebben een mooie, zonnige dag met een hoop emoties achter de rug. Het mag duidelijk zijn dat we het in zeer besloten kring hebben gevierd. Barbara en Alexander wilde het zo en daar was mams het helemaal mee eens.

Toch weet mams zeker dat Harry erbij was..........enorm gemist door ons allemaal....maar vast om een hoekje kijkend mee zitten genieten.......Harry kennende!!!

Daags voor hun trouwen heeft Barbara nog even wat onderzoeken gehad in het ziekenhuis. En met een Kreat van 99!!!! en de hartelijke gelukwensen van het balie-personeel van het Erasmus kon de huwelijksdag niet meer stuk.

We hebben wat verloren dit jaar...............maar voor ieder verlies komt ook weer iets moois terug getuige het feit dat mams er een geweldige schoonzoon heeft bijgekregen en daar is ze heel dankbaar voor.

Wij gaan, hoe moeilijk ook, door. Onze gezondheid laat ons gelukkig niet in de steek. En de kracht die we daaruit halen zullen we hard gebruiken om de scherpe randjes van ons verdriet minder scherp te laten zijn......ook al kost dat tijd. Maar het zal ons gaan lukken, daar zijn we van overtuigd :-)

Hopelijk volgen er in de toekomst alleen nog maar positieve berichten op dit blog.......ik teken ervoor.

Jullie weten weer wat, graag tot blogs.

Liefs van echtpaar de Bruin en mams natuurlijk.

IN MEMORIAM

HARRY BANK

* 12 januari 1956 + 21 januari 2011

Soms is er zoveel wat we voelen,
maar zo weinig wat we kunnen zeggen
De sterke eik waaronder we hebben kunnen schuilen
is er niet meer.....


Volledig verslagen en kapot van verdriet hebben wij veel te vroeg afscheid moeten nemen van ons aller Harry.
Onze steun en toeverlaat. Onze rots in de branding. Onze kanjer.
Onze fantastische man, "vader", schoonvader en zwager.
Zo maar ineens geveld door enkele zware hersenbloedingen.
Op een dag die begon als alle andere dagen en waarbij niets erop wees dat er zoiets stond te gebeuren.
Twee dagen lang vochten de artsen voor zijn leven, maar het was een ongelijke strijd.
Rustig en kalm is Harry op vrijdagavond 21 januari van ons heen gegaan.
Een enorme, niet te vullen leegte achterlatend...
Harry mocht slechts 55 jaar worden.

Het is nog steeds niet te bevatten. Maar wij moeten verder.
Dat zou Harry ook gewild hebben. En dat gaan we ook doen.
Maar de pijn die het doet dat wij zonder hem verder moeten is onbeschrijfelijk.

Gelukkig kunnen wij een klein beetje troost putten uit het geweldige gebaar dat Harry direct na zijn overlijden heeft kunnen maken. Want het zal niemand verbazen dat Harry - na alles wat er bij ons is gebeurd - niets liever wilde dan levens redden, met zijn organen, mocht er ooit iets met hem gebeuren.
Alles mochten ze van hem hebben. En hoewel niet voor elk orgaan de juiste match qua ontvanger aanwezig was, konden in elk geval zijn beide nieren en lever meteen al getransplanteerd worden. Ook zijn huid en hoornvliezen krijgen nog een goede bestemming.
En de wetenschap dat er mensen rondlopen met een stukje van Harry in zich geeft ons een beetje steun bij het verwerken van dit immense verdriet.

Dag lieve, lieve Harry. Jij bent helaas niet meer onder ons.
Maar zult altijd bij ons zijn.
De herinnering blijft.....voor altijd in ons hart.


Ineke, Barbara, Alexander en Joke

Hallo bloggers,

Daar zijn we al weer..........
Even een up-date, want er is wel weer wat (goed nieuws) te melden.
Afgelopen vrijdag, 3 december wel te verstaan........Barbara's tweede nierverjaardag alweer, moest Barbara naar het Erasmus voor de controle. Daar Barbara aan het nieuwe medicijn Advacraf is begonnen en dit nog in de onderzoekschoenen staat, even een extra controle om te weten hoe het gaat. Nou prima hoor. Kreat was de laatste keer 112, bloeddruk prima en gewicht ook dik in orde!!!!
Helaas had Barbara een andere nefrologe. Tja......de arts die zij altijd had is minder gaan werken en er is inmiddels een nieuwe groep Nefrologen aangenomen. Deze dacht dat Barbara "gewoon" patient bleef in het Erasmus, mede gezien het lopende onderzoek van het nieuwe medicijn......en dus ontstond er wat verwarring.
Inmiddels blijkt dat Barbara de keuze heeft om zelf te bepalen naar welk ziekenhuis ze zal gaan voor haar 3 maandelijkse controles. Dus de verwarring en misverstanden waren er eigenlijk voor niets!!!!!

Vandaag, 8 december, mams beurt voor haar jaarlijkse controle. Nerveus???? Welnee, mams is dan misschien 50 geworden...............haar geest en lichaam zeggen nog steeds 30 :-))))))
En dat bleek ook uit de Kreatcijfers van mams........houdt u allen vast.......101.
Nou als dat geen cijfers van een jonge meid zijn?????? Dan weten wij het ook niet meer hoor :-)))
Bloeddruk en gewicht ook dik in orde...........14 december 2011 pas terug........prima toch?

Nou dan a.s. zaterdag nog iets leuks in het vooruitzicht. Mams is benaderd door de Nierstichting en het Erasmus. Zaterdag worden alle nierdonoren die een nier hebben afgestaan in het Erasmus, in het zonnetje gezet.
Ene Laura Waterman heeft "het geschenk" ontworpen en dit zal aan ons (nierdonoren) worden uitgereikt in het Luxor theater in Rotterdam.

En dus gaan we gevieren naar het Luxor om dit geschenk in ontvangst te nemen.
Mams waardeert het gebaar............maar het grootste cadeau blijft nog altijd de gezondheid van Barbara en haar tomeloze energie.........dat is toch waarom je dit als moeder hebt gedaan.

Goed....lieve bloggers dit was het dan weer even voor dit jaar, denken wij zo.
Alweer bijna 3 jaar houden wij jullie via dit blog op de hoogte...........waar blijft de tijd.
Rest ons jullie allemaal fijne feestdagen toe te wensen, een gezond en gelukkig nieuwjaar.......en geniet van en met elkaar!!!!!

Liefs en tot in 2011!!!!!!

Hallo lieve bloggers en familie Brugman,

Anders dan van ons gewend, hier even een bericht voor de familie Brugman die bij ons vorige bericht een hele lange reactie hebben geplaatst.
Jullie gaan een zeer spannende en bijzondere periode tegemoet. Daar weten wij alles van.
Allereerst fantastisch dat jullie zoon dit voor zijn vader gaat doen. Iedereen zegt altijd: Ach als ik in zo'n situatie zou komen, zou ik dit ook direct doen hoor........maar als je niet in zo'n situatie zit is en blijft het moeilijk oordelen hoe je zelf zou handelen in zo'n geval.

Voor beiden geldt: Er is moed voor nodig. Je staat een nier af uit liefde, omdat je wilt dat je vader/zoon/dochter enz. weer een kwalitatief goed leven krijgt.......maar het blijft een hele beslissing. Voor de ontvanger geldt hetzelfde: Een dierbare in je omgeving biedt jou een orgaan aan...........kun je zoiets zomaar accepteren?
Jawel, heb ik altijd tegen mijn dochter gezegd.......dat kan en mag je accepteren.

Nu, bijna twee jaar later, kunnen wij allebei zeggen dat ons beider levens er gigantisch op vooruit zijn gegaan.
En die wens spreek ik hierbij op dit blog ook voor jullie uit.
Heel, heel veel sterkte.......jullie kracht zal jullie hier doorheen helpen, daar ben ik van overtuigd.
Fijn dat ons weblog jullie tot steun is geweest bij het nemen van deze beslissing, mede daarvoor is dit weblog ooit in het leven geroepen.

Bedankt voor jullie verhaal en nogmaals heel veel sterkte en gezondheid voor allen gewenst!

Toi toi toi..........alles komt goed!!!!!!

Even voorstellen:

Hallo wij zijn Barbara en Ineke.......twee jaar geleden (bijna) hebben wij samen het "avontuur" van Bar haar niertransplantatie meegemaakt..................

Sorry lieve bloggers, het is ook al weer zo lang geleden dat jullie iets van ons hebben vernomen dat we dachten: we zullen ons eerst maar weer eens opnieuw aan jullie voorstellen :-))

Maar goed: Onder het motto: geen bericht...goed bericht.....hier dan toch maar even een up-date want we zijn vandaag naar ons oude vertrouwde streekziekenhuis geweest. Na twee jaar zagen we Bar haar "oude" Nefroloog weer en deze was blij om ons in goede gezondheid te mogen ontvangen. Tja en dan blijkt dat de goede man nog geen gegevens binnen had van het Erasmus (pffff) maar desondanks lekker de tijd uittrok om alles in zijn computertje te noteren en in een half uurtje redelijk door Bar was bijgepraat over medicijngebruik enz. enz.

Daarna bloed en een plasje ingeleverd en omdat hij hoorde van ons dat Bar alleen in december ieder jaar naar het Erasmus moet voor controle, een afspraak gemaakt met hem voor 2 maart 2011. Een week voor die datum mag Bar alvast bloed laten prikken zodat hij op 2 maart de meest recente bloeduitslagen heeft en je dus niet spreekt over uitslagen van drie maanden daarvoor zoals wij gewend waren in het Erasmus. Prima toch!!!!!!

Als Bar haar kreat rond de 100/110 is zal hij niet bellen, mochten de uitslagen anders zijn dan neemt hij morgen even telefonisch contact met haar op. Wij vertrouwen erop dat die uitslagen goed zijn, immers de laatste keer stond haar kreat op 109 en dus gaan we er een beetje vanuit dat dat nu ook weer het geval is.

Tja en dus zal het wel weer even duren eer jullie weer wat van ons horen op dit blog. Geweldig toch? Met ons gaat het prima.............we genieten en plukken nog steeds iedere dag :-)))

Tot blogs maar weer.

Daar zijn we weer...............

Gisteren, 16 juli naar het Erasmus voor de controle..........Barbara is, zoals jullie weten met een nieuw medicijn begonnen en dus moest er weer even de "vinger aan de pols" worden gehouden.
Bloeddruk en gewicht waren in orde........spiegel van de bloedwaardes ook beter, alleen is Barbara bijna dagelijks misselijk. Van deze bijwerking was de arts niet echt op de hoogte betreffende andere "gebruikers" en dus voorlopig maar weer maagbeschermers voorgeschreven om te kijken of de misselijkheid daarmee zal verdwijnen............en zo niet dan kan Barbara weer terug naar het oude, vertrouwde medicijn.
Dit gaan we dan maar weer even afwachten.
Kreat van Bar was wel iets gestegen............niks verontrustend want Bar heeft een ander, drukker leven..........denk hierbij aan het huishouden en handenbinder Rody (onze harige viervoeter) die de nodige energie en beweging van Barbara vergen..............en dus verhoogt dat soort activiteit de spiermassa.......... en Kreat en spiermassa gaan samen..........dus hoe meer spiermassa hoe hoger het Kreat..........maar altijd nog een heel goed cijfer en dus een "Niertje" dat zich niet laat kisten door wat dan ook.

Verder gaat het eigenlijk zo goed dat Bar min of meer is "ontslagen" uit het Erasmus MC. Ik hoor jullie denken............Kijk het zit zo: Alle moeilijke gevallen, die extra zorg en aandacht nodig hebben, blijven onder toezicht staan bij het Erasmus...........alle getransplanteerden die goed gaan en alleen maar 3 maandelijks gecontroleerd hoeven te worden mogen terug naar hun reguliere ziekenhuis en specialist................en onder die laatste categorie valt Bar dus....................
We gaan weer terug naar Dr. vd D......reuze fijne man die Bar destijds goed geholpen en begeleid heeft..................Kijk en dat is natuurlijk een reuze positief bericht en een echte opsteker!!!!

In oktober heeft Bar haar nieuwe afspraak bij haar "oude" nefroloog en eens per jaar, zo rond Barbara' niertjesverjaardag wordt ze verwacht in het Erasmus waar men een jaarlijkse controle uit zal voeren.
Bar vindt het prima, ook al had ze graag bij deze arts gebleven in het Erasmus.............terug naar Dr. vd D is ook prima en het zegt wel even iets over hoe goed het met haar gaat.

Nou jullie weten weer wat.............mams gaat bijkomen want vandaag hebben we er een Shop till you drop day erop zitten met Tante Joke..........dus moet mams..........en naar ik aanneem Bar en Joke ook, even pas op de plaats nemen om de ballonkuiten weer wat te laten slinken..........:-))))
Maar gezellig was het wel!!!!

Tot blogs en voor diegene die nog op vakantie gaan............Fijne vakantie allemaal.

Daar zijn we nog een keer.............

Zoals beloofd nog even een berichtje naar aanleiding van Barbara haar nieuwe medicijngebruik.
Vandaag is Bar naar het Erasmus geweest om haar bloedwaardes te laten meten.
Vanmiddag werd er door Dr. R, Barbara's nefrologe gebeld dat Barbara's nierfunctie prima in orde is maar dat de waardes in het bloed aan de hoge kant waren.
Dit houdt in dat er van het nieuwe medicijn lagere doseringen moeten worden toegepast om die waardes weer op een normaal niveau te krijgen.

Gelukkig............dacht mams meteen.........Niertje trekt zich van de hele verandering geen sikkepit aan. Tja als er zo goed voor je gezorgd wordt ( en dat mag echt weleens gezegd worden) dan is een "wisseling van de wacht" effe wennen......maar niet iets om je wat van aan te trekken, aldus Niertje.
Barbara gaat, zo snel de apotheek haar andere, lagere dosering binnen heeft, deze direct slikken en dan zal het met de waardes in het bloed ook wel goed komen..............Alle vertrouwen in.

Een ding wil ik als donor wel even kwijt: Als moeder heb ik zonder nadenken mijn dochter die destijds zo ziek was, mijn nier gegeven..........zoiets doe je gewoon, vind ik............maar als donor moet ik wel even kwijt: Je geeft bij leven een belangrijk orgaan weg.....je hoopt dat het goed gaat......je kent je kind en weet dat ze er goed voor zal zijn..............maar zoooooo goed.......
Petje af Bar............ik kan en mag alleen maar hopen dat andere "ontvangers" net zo goed en consequent met het gegevene omgaan als jij met Niertje omgaat.
Jij vindt het misschien heel normaal, maar ik vind het echt SUPER!!!!!
En dat mag best eens zwart op wit komen te staan...........waarvan akte!!!!

So far so good..............tot blogs :-)