Hallo Bloggers,

Het gevolg van dat het zo goed gaat, houdt in ons geval in dat er niet meer zo frequent iets te melden valt op dit weblog. De tussenpozen worden wat langer, maar dat is alleen maar goed nieuws toch?
Vandaag (na 4 weken!) maar weer eens een ritje richting het Erasmus gemaakt.....tenslotte stond Barbara in de agenda aldaar voor de nodige checkups. De vorige keer was Barbara haar Kreat iets gestegen...........voor de "medisch onderrichten" onder jullie: 115!!!! Barbara baalde een beetje van deze uitslag, immers Niertje doet het meestal met een Kreat rond de 100, dus dan is 115 wel even een ander getal natuurlijk.
Volgens de Nefrologe geen enkele rede tot paniek. De waardes in haar bloed blijven fluctueren, daar is een van de afstotingmedicijnen debet aan...............en dus wordt deze, met kleine beetjes nog verder afgebouwd.
Tja.....eigenwijs dametje hoor die Niertje......(van wie zal ze dat nu hebben????) ze wil het nagenoeg zelf doen en protesteert dus op haar manier tegen een van deze medicijnen.

Goed nieuws was toch wel dat Bar haar bloeddruk pico bello in orde was, gewicht helemaal toppie en de prednison mag worden afgebouwd binnen nu en twee weken!!!! Zonder prednison zal voor Barbara ook betekenen dat zij kan stoppen met de maagbeschermers........dus mogen we niet klagen.........en dat doen we dan ook niet hoor.

Wel wil ik nog even iets kwijt op dit blog. Als donor/moeder ben ik supertrots hoe Barbara met Niertje omgaat. En alhoewel een transplantatie een prachtig middel is om weer kwaliteit van leven te krijgen..........er kleven ook "nadelen" aan.
Voeding en hygiëne zijn zo maar een paar dingen die ik even opnoem. Je hebt rekening te houden met wat je eet of soms zelfs waar je eet. Niet alles kan en mag meer...........je moet zuinig zijn op je gezondheid...........en dat is iets waar mijn petje voor Bar voor afgaat, gevolgd door een diepe buiging........super Bar.......je doet het zo ontzettend goed.
Daarnaast leef je als getransplanteerde toch wel met de klok......op tijd, iedere ochtend en avond weer, je medicijnen innemen, geen dag uitgezonderd.

Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend.............maar ga er maar eens aan staan iedere keer weer.
Voor Barbara inmiddels a way of life......of zoals zij zelf altijd zegt..: Je moet zuinig zijn op hetgeen je hebt gekregen...Daarnaast is haar hernieuwde leven haar alles waard en daar mag dus best weleens iets van worden gezegd. Chappeau meid!!! Je doet het geweldig.

Rest ons nog te melden dat Bar pas over 6 (!!!!) weken terug hoeft te komen.........en dat maakt ons allemaal heel blij en superpositief.
Tot blogs maar weer.

Hallo Bloggers,

Belofte maakt schuld.............mams zou nog even terugkomen op haar bezoekje van hedenmiddag aan het Erasmus medisch centrum.
Allereerst even een gesprekje hoe het gaat, daarna bloeddrukmeting (dik in orde) en toen naar de prikpoli voor was buisjes bloed en een potje om wat urine in te leveren.
Aansluitend naar de TC (transplantatiecoördinator) voor het invullen van allerlei vragenlijsten.
Hoe het nu ging, hoe ik het had ervaren, of de voorlichting en de nazorg naar behoren waren verlopen en of ik, indien het zou kunnen, weer een nier af zou staan?????
Ikke wel.........was het antwoord uit de grond van mijn hart.........ik zou het zo weer doen!!!!!!!!
Helaas heb je als mens in iedergeval 1 nier nodig om te leven, dus nierdonatie bij leven is voor mij niet nog een keer aan de orde........maar ik zeg wel eens gekscherend: Als ik meerdere nieren had dan mochten ze ze zo bij mij weghalen om een nierpatiënt weer kwaliteit van leven te geven.

Verder het verzoek of ik mee wilde werken aan voorlichtingsdagen voor potentiele nierdonoren......want zeg nou zelf: Als ervaringdeskundige ben je te allen tijde beter in staat om een ander te informeren en misschien over de drempel van enige twijfel heen te tillen....jullie begrijpen waarschijnlijk wel dat ik daar volmondig in heb toegestemd en mijn medewerking in deze zeker wil verlenen........tevens staat mijn naam met telefoonnummer op een lijst voor mensen die informatie willen over het schenken van een nier bij leven, de zogeheten "lotgenoten".......deze kunnen bellen en hopelijk antwoord krijgen op de vragen die er spelen........geen probleem......de lijn staat open..........bellen maar dames en heren........U krijgt "voorlichting" uit de eerste hand en zeg nou zelf: Samen delen en je dierbare zo zien opknappen.......daar wordt een mens toch alleen maar vrolijker van?!

Tenslotte, lieve, soms wat bezorgde bloggers; Met mij gaat het prima. Ik werk al weer een paar uurtjes per dag, voel me nagenoeg weer de "oude Ien" en ben in kwaliteit van leven enorm vooruit gegaan............en daarvoor hoef ik alleen maar naar de blozende wangen van mijn energieke dochter te kijken.............kan het mooier?????? Ik dacht het niet!

Dit was het weer even voor voorlopig, liefs en tot blogs van ons allemaal.