IN MEMORIAM

HARRY BANK

* 12 januari 1956 + 21 januari 2011

Soms is er zoveel wat we voelen,
maar zo weinig wat we kunnen zeggen
De sterke eik waaronder we hebben kunnen schuilen
is er niet meer.....


Volledig verslagen en kapot van verdriet hebben wij veel te vroeg afscheid moeten nemen van ons aller Harry.
Onze steun en toeverlaat. Onze rots in de branding. Onze kanjer.
Onze fantastische man, "vader", schoonvader en zwager.
Zo maar ineens geveld door enkele zware hersenbloedingen.
Op een dag die begon als alle andere dagen en waarbij niets erop wees dat er zoiets stond te gebeuren.
Twee dagen lang vochten de artsen voor zijn leven, maar het was een ongelijke strijd.
Rustig en kalm is Harry op vrijdagavond 21 januari van ons heen gegaan.
Een enorme, niet te vullen leegte achterlatend...
Harry mocht slechts 55 jaar worden.

Het is nog steeds niet te bevatten. Maar wij moeten verder.
Dat zou Harry ook gewild hebben. En dat gaan we ook doen.
Maar de pijn die het doet dat wij zonder hem verder moeten is onbeschrijfelijk.

Gelukkig kunnen wij een klein beetje troost putten uit het geweldige gebaar dat Harry direct na zijn overlijden heeft kunnen maken. Want het zal niemand verbazen dat Harry - na alles wat er bij ons is gebeurd - niets liever wilde dan levens redden, met zijn organen, mocht er ooit iets met hem gebeuren.
Alles mochten ze van hem hebben. En hoewel niet voor elk orgaan de juiste match qua ontvanger aanwezig was, konden in elk geval zijn beide nieren en lever meteen al getransplanteerd worden. Ook zijn huid en hoornvliezen krijgen nog een goede bestemming.
En de wetenschap dat er mensen rondlopen met een stukje van Harry in zich geeft ons een beetje steun bij het verwerken van dit immense verdriet.

Dag lieve, lieve Harry. Jij bent helaas niet meer onder ons.
Maar zult altijd bij ons zijn.
De herinnering blijft.....voor altijd in ons hart.


Ineke, Barbara, Alexander en Joke