Hallo Bloggers,

Het gevolg van dat het zo goed gaat, houdt in ons geval in dat er niet meer zo frequent iets te melden valt op dit weblog. De tussenpozen worden wat langer, maar dat is alleen maar goed nieuws toch?
Vandaag (na 4 weken!) maar weer eens een ritje richting het Erasmus gemaakt.....tenslotte stond Barbara in de agenda aldaar voor de nodige checkups. De vorige keer was Barbara haar Kreat iets gestegen...........voor de "medisch onderrichten" onder jullie: 115!!!! Barbara baalde een beetje van deze uitslag, immers Niertje doet het meestal met een Kreat rond de 100, dus dan is 115 wel even een ander getal natuurlijk.
Volgens de Nefrologe geen enkele rede tot paniek. De waardes in haar bloed blijven fluctueren, daar is een van de afstotingmedicijnen debet aan...............en dus wordt deze, met kleine beetjes nog verder afgebouwd.
Tja.....eigenwijs dametje hoor die Niertje......(van wie zal ze dat nu hebben????) ze wil het nagenoeg zelf doen en protesteert dus op haar manier tegen een van deze medicijnen.

Goed nieuws was toch wel dat Bar haar bloeddruk pico bello in orde was, gewicht helemaal toppie en de prednison mag worden afgebouwd binnen nu en twee weken!!!! Zonder prednison zal voor Barbara ook betekenen dat zij kan stoppen met de maagbeschermers........dus mogen we niet klagen.........en dat doen we dan ook niet hoor.

Wel wil ik nog even iets kwijt op dit blog. Als donor/moeder ben ik supertrots hoe Barbara met Niertje omgaat. En alhoewel een transplantatie een prachtig middel is om weer kwaliteit van leven te krijgen..........er kleven ook "nadelen" aan.
Voeding en hygiëne zijn zo maar een paar dingen die ik even opnoem. Je hebt rekening te houden met wat je eet of soms zelfs waar je eet. Niet alles kan en mag meer...........je moet zuinig zijn op je gezondheid...........en dat is iets waar mijn petje voor Bar voor afgaat, gevolgd door een diepe buiging........super Bar.......je doet het zo ontzettend goed.
Daarnaast leef je als getransplanteerde toch wel met de klok......op tijd, iedere ochtend en avond weer, je medicijnen innemen, geen dag uitgezonderd.

Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend.............maar ga er maar eens aan staan iedere keer weer.
Voor Barbara inmiddels a way of life......of zoals zij zelf altijd zegt..: Je moet zuinig zijn op hetgeen je hebt gekregen...Daarnaast is haar hernieuwde leven haar alles waard en daar mag dus best weleens iets van worden gezegd. Chappeau meid!!! Je doet het geweldig.

Rest ons nog te melden dat Bar pas over 6 (!!!!) weken terug hoeft te komen.........en dat maakt ons allemaal heel blij en superpositief.
Tot blogs maar weer.