YES! YES! YES! YES! YES!
Hier is dan het lang verwachte nieuws....

BARBARA EN NIERTJE ZIJN WEER THUIS!!!! HOERA!!!

Jawel, jawel, tegen het middaguur kwam in het Erasmus het verlossende woord richting onze Bar: de antibiotica slaat aan, dus....ze mocht naar huis! Helemaal top natuurlijk!
En terwijl Bar haar laatste maaltijd in het ziekenhuis naar binnen werkte, werden op de poli intussen alle papieren in orde gemaakt om haar uit het ziekenhuis te kunnen ontslaan.
Toen moesten nog alle kaarten, cadeautjes, bloemen en wat er nog maar meer haar richting uit gekomen was verzameld worden en alle persoonlijke spulletjes bijeengezocht worden, nou, ook geen kleinigheid: er moest haast een aanhanger gehuurd worden om het allemaal mee te krijgen!
En toen was het eindelijk zover, kon afscheid genomen worden (dag lieve mensen van het Eramus, ontzettend bedankt voor alles!) en gingen Bar en Niertje op weg naar Barendrecht. Naar huis én....een nieuw leven tegemoet!

Mama Ineke die gelukkig opnieuw een nacht goed had kunnen slapen wachtte haar op.
Tja, en als je dan je kind dat zo ontzettend ziek is geweest je eigen huis binnen ziet komen lopen, 10 dagen na de transplantatie, dan is dat toch wel heel bijzonder. Om nog maar te zwijgen van het feit dat Bar geen tijd had om telefoontjes en dergelijke te beantwoorden, want "ze moest eerst haar kamer opruimen"..... En hup, daar ging ze. Handen uit de mouwen en uitpakken en opruimen maar. Binnengekomen post openen en lezen. Als dat niet aangeeft hoe zij zich nu voelt dan weet ik het ook niet meer.

Maar uiteraard moet er ook gerust worden. Door Bar, en zeker ook door onze Ien. Die - gelukkig, gelukkig! - op tijd haar rust neemt, minder pijn heeft en zoals gezegd beter kan slapen. Afgelopen nacht werd ze - wat wel vaker gebeurt - heel eventjes tussendoor wakker en bleek toen zelfs op haar rechterzij te liggen! Iets wat ze tot op heden absoluut niet kon verdragen! Ook zij gaat dus langzaam, maar zeker de goede kant op. Houden zo, sissie! Maandag gaat Ien even voor een controle afspraak naar het ziekenhuis en ook voor Bar gaat komende week natuurlijk het regelmatige controleren beginnen.
Maar....eerst hebben onze meisjes, samen met hun mannetjes, even hun eerste weekend samen thuis! Even lekker genieten van de eigen omgeving, het heerlijke eigen bed, die lekkere eigen bank, maar vooral ook van elkaar.

Lieve, lieve meiden, Niertje en Halfje. Jullie, en uiteraard ook jullie mannen, zijn allemaal toppers! Namens ons allemaal uit de grond van ons hart.... WELKOM THUIS!
Geniet ervan, maar doe ook kalm aan, neem op tijd jullie rust en bovenal.....wordt allebei weer helemaal gezond!

En iedereen die de afgelopen periode zo intens heeft meegeleefd, de duimen kapot heeft gedraaid, de omzet in kaarsen tot een record hoogte heeft helpen opschroeven, kaarten, bloemen, cadeautjes en lieve groetjes heeft gestuurd: namens ons allemaal BEDANKT!!! ALLE AANDACHT EN MEDELEVEN HEBBEN ABSOLUUT GEHOLPEN!!

Volgende week horen jullie weer even hoe het met onze kanjers gaat.
Enne....reacties op dit weblog blijven uiteraard van harte welkom!!! Hoe meer hoe liever!!!
Ze worden, via de thuis laptop, ha ha, weer allemaal gelezen, hoor!

Heel veel liefs van de zeer gelukkige Meiden, Mannen, Niertje, Halfje en
jullie supertrotse reporter Joke.

Tot gauw!