Hallo allemaal.

Belofte maakt schuld, dus hoe laat ook: nog even een berichtje van het front.

Eerst maar even terug naar gisteravond. Want toen hebben de mannen een behoorlijk lange tijd moeten wachten tot onze Babs terugkwam op zaal. Verwacht was rond 18.00 uur en het werd uiteindelijk.....20.30 uur! Iedereen toch wel enigszins in de stress natuurlijk. Wat zal er aan de hand zijn? En dan moeten jullie je even voorstellen dat de lift open gaat, daar een bed uit gereden wordt met onze patiënt erop, die meteen, heilig verontwaardigd begint. "Ja zeg, laten ze me daar anderhalf uur in dat bed op die afdeling staan! Eerst maar 3 glazen water en ook een paar koppen thee, want ik verga van de dorst". Oftewel: geen versuft geval, maar een Bar zoals we die na zo'n ingreep natuurlijk het allerliefst zagen: als zichzelf!
Enfin: de 5 koppen vocht gingen, ondanks waarschuwingen, snel naar binnen en kwamen er net zo rap weer uit. Maar terug was ze en....niet alleen, want ze ligt met nog een onlangs getransplanteerde jongedame op een kamer. En als je het ziekenhuis in gaat in de wetenschap dat je minstens een week niemand mag zien en het blijkt in de praktijk heel anders te gaan, compleet met gezelschap, ja, dan word je als jonge meid alleen daar al een stukje beter van natuurlijk.

Ja, en daar lagen ze dan, moeder en dochter, ieder op een andere afdeling, op 2 verschillende verdiepingen. En natuurlijk stik nieuwsgierig hoe het met de ander ging. Nou, daar had papa Raymond snel iets op gevonden! Die heeft, gewapend met camera, tussen beide ladies heen en weer gecrosst, wederzijds filmpjes opnemend en die aan de andere kant weer tonend. Konden Ien en Babs met elkaar communiceren en zien hoe ze uit de operaties waren gekomen. Heel belangrijk voor die twee natuurlijk, want het blijft een hele emotionele klus voor allebei, dus....Paps, onwijs bedankt voor deze geweldige move!

Na een helaas voor beide dames (vrijwel) slapeloze nacht (Bar 3 uurtjes slaap, Ien helemaal niet) zijn beiden vanochtend ieder even uit bed geweest en in een stoel gezet. Dat viel niet mee, maar...ze hebben de klus geklaard en de zit uit gezeten. Bravo, ladies! Moeders is behoorlijk gesloopt, om het maar recht voor z'n raap te zeggen. Haar rug speelt haar parten door het lastige liggen en door de vreemde houding, waarin ze geopereerd moest worden, doet alles zeer. Ze heeft het gevoel alsof ze een marathon heeft gelopen op naaldhakken (pfff) en vraagt zich verbijsterd af, hoe in hemelsnaam iemand met weinig nierfunctie nog ook maar iets kan!
Punt is natuurlijk dat bij haar in 1 klap de helft is weggevallen en bij een nierpatiënt gaat dit heel geleidelijk. Maar een stukje vergelijk heeft ze natuurlijk wel. En ondanks dit heeft ze ook al een stukje gelopen en is vandaag, aan de arm van husband Harry de gang op geweest en heeft hoogstpersoonlijk getoiletteerd. Little sis, you're absolutely the greatest!!

Vanavond mocht ik (surprise, surprise) heel eventjes om een hoekje komen kijken. Sowieso wilde ik even weten hoe het met de mannen ging, nou, die zagen er ook een stuk opgeruimder uit gelukkig. En ik móest weten hoe het met die 2 meiden ging. Voor mijn part ook per film en al was ik voor het idee maar in de buurt. Enfin: jullie snappen het denk ik wel. Het is toch je familie.
Ien had ik aan de lijn gehad en daar was ik niet blij mee, dus als grote zus ga je dan echt de auto in en kijken. Gelukkig ging het iets beter en zag ze er weliswaar erg moe, maar zeker niet slecht uit. Daarbij is alles medisch zover in orde, dus het moet gewoon z'n tijd hebben. Wat wel leuk was, dat is dat ze om haar leesbril vroeg en heel graag de teksten van het weblog wilde lezen. Mijn verhaal kreeg een opgestoken duim (ik hartstikke trots natuurlijk!) en jullie reacties vond ze ook toppie. Ze hangen bij de kaarten al aan het prikbord. Dus....deze communicatie houden we er even in.

En dan onze Bar. Die ziet er echt goed uit! Goeie kleur, lekker helder uit de ogen kijkend.
Zit naar verluidt regelmatig rechtop in bed en kletst de oren van het hoofd van haar kamergenote.
En...Niertje had de afgelopen nacht alleen al 3 (!) liter vocht uitgescheiden. Waar dat vandaan komt, zou je zeggen. Tja, bij moeders waren de liters vocht nog toegediend en Niertje denkt duidelijk: aha, werk aan de winkel en hupsakee, zij voert het vrolijk af, alleen dan wel bij Bar vandaan. Die ziet duidelijk Mams en Bar als 1 en dezelfde! Houden zo Niertje!
Bar krijgt wel aan de lopende band onderzoeken en check ups natuurlijk. De eerste paar dagen zijn en blijven toch kritiek en alles wordt nauwlettend gevolgd. Maar als je ziet hoe die meid er nu al aan toe is, dan geeft dat de burger weer heel veel moed.

Morgen krijgen we de uitslag van de scan van vanmiddag (de gemaakte foto's van Bar waren goed) dus.....wordt vervolgd!

Enne...laat ik vooral niet vergeten de hartelijke groeten van beide dames en hun mannen over te brengen. Met natuurlijk weer dank voor alle belangstelling, kaarten, sms'jes etc. Ze zijn er heel blij mee!

Tot gauw blogs maar weer!

Veel liefs van meiden, mannen, Niertje en
Joke