Hallo allemaal!

We moeten nog heel eventjes geduld hebben......

Tja, natuurlijk had ik nu heel graag geroepen dat onze Bar al op weg naar huis was.
Maar ook al gaat het allemaal heel goed: zij en wij allemaal moeten nog heel eventjes geduld hebben.
Hierbij de laatste ontwikkelingen.

Vanochtend kwam de nefroloog om de Splint los te maken. Wij met z'n allen natuurlijk als 'n gek aan het duimen in de hoop dat ie er meteen even uit zou glijden. Maar helaas: de Splint vond het klaarblijkelijk wel best daar binnen en bleef vrolijk op z'n plekje hangen. Nu vertelde ik gisteren al dat dit helemaal niet vreemd is. En dat geldt met name in de situatie van onze Bar. Want zij loopt namelijk voor op schema. Zo'n Splint komt er normaliter na 10 dagen uit. En in feite was het nog niet zover. Maar omdat Bar en Niertje het zo goed doen en feitelijk naar huis konden heeft de nefroloog vandaag alvast het proces in gang gezet. Maar de Splint liet zich niet in de maling nemen, dacht bij zichzelf: bekijk het maar, het is mijn tijd nog niet, en....bleef vrolijk zitten.
In de loop van de ochtend kwam de nefroloog weer langs en vertelde aan Barbara dat zij toch een bacterie in haar urine hadden gevonden. Nee, nee, niets ernstigs, hoor. Maar wél een bewijs dat Bar gelijk had, toen zij zei dat er volgens haar iets niet klopte. (Top, Bar, dat je zo goed oplet en zo goed voor Niertje zorgt! Houden zo!) Het branderige gevoel kwam dus toch niet alleen van het catheter, maar ook van de bacterie. Die overigens Niertje géén kwaad kan doen, dat heeft de nefroloog meteen verteld. Maar ....er moet natuurlijk wél even een antibiotica kuur tegenaan. En de nefroloog moet eerst weten, of die kuur aanslaat, voordat Bar en Niertje de thuisreis kunnen aanvangen. Want om nu op vrijdagmiddag naar huis te gaan en op zaterdag weer terug vanwege het bekijken van het effect van de kuur schiet natuurlijk ook niet echt op (en is toch vermoeiend, hoe dan ook).
Dus blijft Bar nog even in het ziekenhuis, in afwachting van de resultaten van de kuur.
En ook al is dit minder leuk: zekerheid voor alles, toch?

Uitermate prettige bijkomstigheid was overigens wél dat de nefroloog besloot, nu zij er toch was, meteen de Splint even een handje te helpen en 'm eruit te halen. Want zo'n stuk plastic in je lichaam, dat maakt het ook niet echt beter natuurlijk, dus....hup, eruit met die Splint! Dit ging vlekkeloos. Alleen maar weer een goed teken natuurlijk, maar ja, wat wil je, met een Niertje die op dit moment op een kreat zit van 87 !!! En Bar ging, helemaal blij nu zij verlost is van ALLE slangen, meteen haar gewone kleren aantrekken en lekker, als lopend patiënt, rond banjeren en het Erasmus onveilig maken, ha ha!

Dus, boeren, burgers en beste brave bloggers: jullie moeten nog even aan de bak. En flink doorgaan met duimen, pinken, bidden, kaarsjes opsteken en wat je maar meer kunt bedenken om Bar en Niertje snel huiswaarts te laten keren. En maken jullie je even geen zorgen over toekomstige rekeningen van fysiotherapeuten en dergelijke: ik organiseer wel een benefiet concert of hou desnoods een collecte om jullie er financieel weer bovenop te helpen. En ik zoek een sponsor voor een aantal eeltvijlen, maakt niet uit: als jullie nog maar even mee blijven doen (twijfel ik natuurlijk geen moment aan....).

Tot slot meld ik nog maar even dat onze Ien de afgelopen nacht 6 uur aan 1 stuk heeft kunnen slapen! Yeah!! Dat had ze even nodig. En ze probeert nu ook overdag een goede balans aan te brengen in een poosje op zijn en weer een poos op bed liggen. De pijnstillers die zij had meegekregen vanuit het ziekenhuis probeert ze nu alleen nog voor de nacht in te nemen ("Anders ben ik zo duf als een konijn...."). Namens jullie allemaal heb ik haar nog maar eens op het hart gedrukt dat het ont-zet-tend belangrijk is dat zij haar rust neemt. Is het niet links om, dan maar rechts om, als ze haar lichaam maar de kans geeft om te herstellen. En Halfje moet natuurlijk ook haar rust hebben, want die werkt zich 'n slag in de rondte in haar uppie. Dus, lieve Ienemini, luisteren naar je grote zus en alle wijzen uit je blogarchief en RUSTIG AAN!

En dan nu maar hopen dat ik in het eerstvolgende bericht kan roepen dat Bar en Niertje het Erasmus mogen verlaten! Duimen, pinken, bidden, kaarsjes branden, MET Z'N ALLEN! NU!

Tot hopelijk heel snel!

Veel liefs van Meiden, Mannen, Niertje, Halfje en
Joke