Als potentieel donor krijg ik nog wel eens te horen: Goh wat moedig en dapper dat je dat doet en wat zul je daar sterk voor moeten zijn...........
Nou nee dus!!!!!

Moedig is Barbara, die haar (dodelijke) ziekte draagt alsof het is als een levensles....een pad dat zij noodgedwongen moet bewandelen. Het maakt haar de persoon die zij nu is, met al haar wijsheid en kracht......maar ook met haar onzekerheden.......ik heb er een grenzeloze bewondering voor dat zij in staat is dit zo te voelen en te zien. Daar is moed voor nodig. Heel veel moed!

Dapper is zij ook........tenslotte gaat zij, wanneer anderen gewoon hun leven leven,door naar school of naar hun werk te gaan om te leren of te presteren, naar het dialysecentrum waar haar bloed voor een klein gedeelte gezuiverd wordt om te overleven! Dapper moet je zijn om dat te dragen.......niet omdat dialyse nou zoiets verschrikkelijks is, maar het is momenteel wel de enige keuze, tot aan de transplantatie, die zij heeft.
In mijn optiek ben je dan dapper........echt heel dapper.

En sterk.........sterk moet je zeker zijn. Vele nierpatiënten die een nier van een naaste hebben ontvangen, weten hoeveel kracht ervoor nodig is om dat gebaar te aanvaarden en te accepteren.

Dat geldt, zo weet ik inmiddels, ook voor Barbara.......Kan ik dat wel aannemen, mag ik van, in dit geval mijn moeder, verlangen dat zij zoiets voor mij doet? Of zal ik net als zo velen gewoon op een wachtlijst gaan staan tot er een postmortale (van een overleden donor) nier voor mij is?
Volmondig zeg ik op de eerste vraag: Ja, je mag en kan dat van mij aannemen en Nee, ik zou nooit willen dat je gaat wachten op een nier van een overleden donor.......Geven is in mijn geval Ontvangen........ik krijg er een, naar wij hopen, weer redelijk gezonde dochter voor terug, die weer kwaliteit van leven zal krijgen..........en daardoor zal ook de kwaliteit van mijn leven weer toenemen.....

Ben ik daardoor moedig, dapper en sterk? Nee hoor, ik ben gewoon een moeder, die in de gelukkige omstandigheid is dat zij gezond genoeg is om haar kind te helpen en daarmee ook zichzelf..........Wat is er nu mooier dan je kind opnieuw het leven te mogen schenken? Iedere moeder zal weten hoe ik dat bedoel.

En uiteindelijk zullen uit deze strijd alleen maar winnaars komen........geen verliezers.
Wat de toekomst ook in petto mocht hebben voor ons............uiteindelijk overwint Liefde alles.....

De liefde van een moeder voor haar kind.