woensdag 15 oktober 2008

Vandaag, woensdag 15 oktober waren we om ongeveer 12.00 uur in het ziekenhuis.

Na lang wachten, het was een hectische dag bij de dialyse en voor Dr.v.d. D, werd Barbara om half twee gehaald voor het plaatsen van de katheter in haar hals.
Nadat de dokter de omgeving plaatselijk verdoofd had kon hij de katheter inbrengen. Helaas vanwege de steriliteit e.d. mocht moeders er niet bij zijn. Begrijpelijk, maar voor Bar wel even een bittere pil. Gelukkig was de assistent van de dokter erbij, ene Onno en deze jongeman heeft gedurende de hele procedure Bar's hand vastgehouden en met haar gepraat.
Zo'n drie kwartier later werden Alex en ik door Onno gehaald om naar Bar toe te gaan.
Daar lag ze dan. Dappere dodo...........een katheter die in haar hals is geplaatst en er via haar borst weer uitkomt. Slik!!!!!

Aansluitend met bed en al naar de röntgen om te kijken of de dokter zijn klus goed geklaard heeft en dan weer wachten.

Op de dialyse afdeling aangekomen blijkt de radioloog een knikje in het katheter te hebben gezien en dus moet de arts erbij gehaald worden want zo kan er niet met de dialyse worden begonnen. Zucht...........

Na wederom lang wachten, de dokter was al weer met een andere katheterpatiënt bezig, bleek de radioloog zich vergist te hebben en om 16.00 uur werd Bar aangekoppeld en ging de machine van start.
Vrij snel daarna werd Barbara erg misselijk en begon over te geven. De dialyse werd even onderbroken tot het weer een beetje ging en men vervolgde de procedure.
Gelukkig mochten wij (Papa, Alex en moeders) bij Barbara blijven en ook al kun je geen moer voor dat kind doen..............je hoopt toch dat je aanwezigheid haar tot steun is.

Om 18.00 uur werd Barbara weer heel erg witjes en beroerd en ook nu begon ze te spugen. Dit was het moment waarop men besloot de machine uit te zetten en het voor vandaag hierbij te laten.
Het heeft nog zeker anderhalf uur geduurd eer Barbara zich een beetje "beter" ging voelen en gewapend met telefoonnummers voor de nacht, mochten wij haar mee naar huis nemen. Moeders in de "hobbelbus" van schoonzoon lief :-) en Bar lekker naast papa in de luxe wagen.......verschil moet er wezen, nietwaar?

Nu vragen jullie je misschien af, waarom die meid zo ziek werd tijdens de dialyse.
Ik zal proberen het uit te leggen.
Barbara heeft lange tijd geheel op eigen kracht met heel weinig nierfunctie "gefunctioneerd". Op het moment dat men gaat spoelen daalt, in geval van Barbara, haar kreat van 740 naar 436. Dat is mooi hoor ik jullie denken, maar vergeet niet dat het lichaam hier enorm tegen gaat protesteren.
Afvalstoffen zitten niet alleen in je bloed, maar ook in je hersenen en in je weefsel. Door alleen het bloed te zuiveren...........wat fantastisch is, gaan je hersenen en het weefsel in opstand. Daarbij vormt zich met name in je hersenen veel vocht..........tja en daar word je dus goed ziek van.
Men noemt dit ook wel de dialysekater. Gaat wel weer weg maar is op het moment natuurlijk uitermate vervelend.

Hoe lang Barbara zich zo zal voelen tijdens en na de dialyse is nu nog niet te zeggen. Ieder lichaam reageert anders op dialyse..........maar uiteindelijk zal ook haar lichaam er aan wennen en zal zij zich in iedergeval iets beter moeten gaan voelen. Of liever gezegd zoals de dokter zegt: De mist in je hoofd zal gaan optrekken, Barbara...........en aan die woorden houden we ons dan maar vast.

Ik kan jullie verzekeren............het is geen sinecure. Het doet gewoon zeer als je je kind zo ziet liggen aan zo'n machine...........dan toch liever een gebroken been ofzo, ook niet leuk, maar dit!!!! Je ouderhart breekt.........ook al weet je dat dialyse nodig is, hard nodig, maar oh wat zou je dit graag terplekke van haar overnemen.............

Nu maar afwachten hoe Bar de nacht doorkomt (ligt echt niet lekker hoor met zo'n ding in je nek) en wat morgen ons brengt.
Hopelijk heeft ze morgen niet al te veel pijn en kan ze een beetje van de hectiek van vandaag bijkomen...............en vervolgens begint het hele circus van dialyseren vrijdag al weer opnieuw.
Drie maal per week (ma-woe-vrijdag) wordt Bar gehaald en gebracht met de taxi........
Hopelijk komt er snel verbetering en kan ze een beetje gaan genieten van de overige dagen van de week.

Jullie weten weer even wat.

9 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve Barbara en Ieneke

Tja, wat moet je als lezer nog zeggen over wat jullie allemaal overkomt, hier schieten woorden tekort.Meevoelen en invoelen kan wel maar jullie hebben er zo weinig aan.Je blijft in dezelfde situatie. Het enige is: hopelijk gaat Barbara zich toch wat beter voelen, als haar lichaam eenmaal gewend is aan de dyalise.
En ze staat nu nummer 2 op de lijst, dat is toch ook wel gunstig? Het ongewisse is zo zwaar, had je maar een datum, maar wie weet, juist als je 't het minst verwacht zul je zien: Het is zo ver!
Lieve meisjes: houdt vol ( makkelijk gezegd ) over een paar jaar is dit allemaal vergeten.

Veel liefs: Jan en Hieke

Anoniem zei

Goedemorgen lieve meiden.

Ik sluit me bij de vorige sprekers aan en heb sinds gisteravond wel een paar traantjes gelaten. En daar ben ik ongetwijfeld niet de enige in. Helpt natuurlijk ook niet, maar het is maar om even aan te geven hoe het ons allemaal aan het hart gaat, waar jullie en vooral Bar natuurlijk doorheen moeten.

Hopelijk gaat het vandaag wat beter en worden de katerverschijnselen gauw wat minder hevig.

We blijven duimen, bidden en hopen dat er snel een plekje op de ok beschikbaar komt.

Hou vol, lieverds, en tot gauw maar weer.

Dikke kus,
Joke

Unknown zei

liev barbara en ien

ja ook ik weet niet wat ik zeggen moet, ook bij mij tranen en ik kan alleen maar aan jullie denken en meevoelen, ik hoop dat t gauw allemaal de goede kant opgaat voor jullie beiden. lieve alletwee veel sterkte en een hele dikke knuffel van mij. veel liefs ingrid uit zwolle

Anoniem zei

Pffft, mijn maag draait weer om als ik het hele relaas lees! Niet normaal gewoon.....! Ik wens toch heel snel dat alles weer een beetje draaglijk gaat worden en vergeet de moed er niet in te houden, ook al is dat heeeeel erg moeilijk. Als je kind iets mankeert is het altijd vervelend, maar jongens, dit is het toppunt! Veel sterkte Babs a.s. vrijdag en wij denken aan jou.

Dikke knuffels en kusjes
Mariella, Angelica, Riana en Carla

Anoniem zei

Lieve Barbara en Ineke,
Wat maken jullie weer een hoop mee de laatste weken, maar vooral dagen. We leven op afstand dan ook erg met jullie mee, wat niet weg neemt dat dat niet zoeveel helpt, maar toch. Alle kleine beetjes en woordjes zal jullie ook (een beetje) goed doen. We hopen dat Barbara en jullie, die er omheen staan, hoop en moed blijven houden, maar dat zit wel goed dachten we zo. Hou het vol en blijf deze moed ook houden. Liefs en veel sterkte,
Gerard Sylvia en Loena

Anoniem zei

Lieve Allemaal

Wat is dit vervelend zeg, we leven zo ontzettend mee, maar we moeten vanaf de zijlijn toekijken. Wij hopen nou toch echt dat ze is een beetje gaan opschieten met die operatie, want om nou ziek te worden met dyaliseren is ook niets. Ik hoop dat de komende keren beter zal gaan en dat je er een beetje aan 'gewend'raakt Bar. heel veel sterkte en heel veel liefs vanuit Oosterhout.

knuffels Tessa en Edwin

Anoniem zei

Hallo Barbara en Ineke
wat vreselijk teleurstellend dat het allemaal zo moet, terwijl je denkt dat je zo mooi op tijd met alles bent gestart. hopelijk gaat die dialyse kater snel over, zodar er nog wat ruimte blijft voor de leuke dingen, het belangrijkste hebben jullie binnen en dat is de match, nou mar hopen dat het allemaal wat opschiet, ik weet hoe jullie je voelen, zit in precies hetzelfde traject, veel sterkte, groetjen Alie, Drachten

Anoniem zei

Succes vandaag!

knuffel van ons

tes en Ed

Anoniem zei

jullie tijd van de Blog loopt niet goed, moet je ff naar kijken, kan ook met jullie puter te maken hebben, maar hoe is het gegaan vandaag?

kus Tes en Ed?