Hallo trouwe lezers,
Het was even schrikken afgelopen vrijdag toen Barbara haar Nefroloog belde om te vragen hoe Barbara zich voelde.......Bar's standaard antwoord: Wel goed hoor.....tja alleen deze keer geloofde hij er dus echt geen sikkepit van. En dat is niet verwondelijk......de bloeduitslagen van enkele dagen daarvoor waren alarmerend......Barbara haar kreat was gestegen van 525 naar 701!!!!!!!
Een enorme duik naar beneden qua nierfunctie dus. Ze moest zich veel slechter voelen, dat kon niet anders, alleen Bar zei: Ik voel me echt niet anders dan anders hoor. Tja en dat is met zulke uitslagen zelfs voor een nefroloog moeilijk te bevatten.

Vandaag, dinsdag opnieuw naar de bloedpolie. Dr. v.d. D. wilde opnieuw de waardes weten en Barbara mocht het ziekenhuis niet uit, voordat de uitslagen binnen waren en hij haar had gesproken. Tja en dan komt het nieuws waar je eigenlijk al even op zat te wachten........zonder dialyse is het niet meer verantwoord.........De afvalstoffen, welke voor maagklachten, enorme misselijkheid enz. zorgen, moeten uit het bloed gehaald worden en dit kan alleen maar via dialyse.
Daar er spoed achter zit koos de dokter voor Hemodialyse. Barbara gaat drie maal per week in het ziekenhuis gedialyseerd worden. En spoed betekent dus ook echt spoed........morgen wordt er een katheter in haar hals geplaatst en morgenmiddag ligt zij al aan de machine die haar bloed zal gaan zuiveren.
Hij vroeg nog wel even of Bar het niet erg vond dat er twee littekens in haar hals kwamen........LB (lekker belangrijk) zei Bar.........dit is toch voor mijn gezondheid......een paar littekentjes meer of minder kunnen mij niet boeien hoor.
Onze dokter(vriend) moest er om lachen, ondanks zijn frustratie om dit hele gebeuren.......tenslotte had hij gehoopt het zonder dialyse te gaan redden tot het einde van het jaar.......maar helaas lopen sommige dingen nu eenmaal anders dan van te voren gedacht. Ach en dan die enorme wachttijden kan hij natuurlijk ook niets doen............al zou hij dat heel graag willen.

Wel zou hij nog eenmaal een telefoontje doen naar het Erasmus MC. Hij wilde nog een keer proberen de dringende situatie van Barbara duidelijk te maken aan Dr. W. Maar hij had er een hard hoofd in want.... en dit verzinnen wij dus echt niet: Een van de transplantatiechirurgen heeft haar/zijn pols gebroken en de andere is zwanger!!!!!!!!! Geen zelf verzonnen soap......keiharde realiteit.....en dit gegeven zorgt dus waarschijnlijk voor nog langere wachttijden......zelfs een goede auteur van een soapserie of een boek is niet in staat dit te verzinnen toch?

Wij wachten nu op een telefoontje over hoe en wat nu morgen in het ziekenhuis........
We houden jullie van het verdere nieuws op de hoogte!!!!!