Wij krijgen zeer regelmatig de vraag hoe het toch mogelijk is dat wanneer je helemaal klaar bent als nierpatient en donor, je nog zo lang moet wachten op de daadwerkelijke operatie.

Een logische vraag.......dat is zeker.....maar het behoeft wel enige uitleg. Dat gaan wij nu dan maar eens doen op dit blog.

Voor de operatie zijn in principe twee operatiekamers nodig. Op een kamer wordt de gehele operatie uitgevoerd, de ander is er uit voorzorg in geval er complicaties mochten optreden bij de donor of ontvanger.

Allereerst duurt de operatie van de donor ongeveer 5 uur. Wanneer ze bijna klaar zijn met mij zal Barbara voor haar operatie in gereedheid worden gebracht. Denk hierbij aan een infuus om vocht, medicijnen en eventueel extra bloed te ontvangen tijdens en na de operatie.

Als "Niertje" dan is geinspecteerd kan zij worden geplaatst. Deze transplantatie zal ongeveer 2 tot 3 uur in beslag nemen. Een eenvoudige rekensom brengt ons dan op zo'n acht uur in beslagname van de OK.

Barbara zal na de operatie naar de PACU-afdeling worden gebracht. Dit is de Post Anesthetic Care Unit. Een soort Intensive Care speciaal voor nierpatienten. Op deze afdeling kan een zeer intensieve zorg worden gegeven en zal Barbara zeer nauwlettend in de gaten worden gehouden.Hoe lang Barbara op deze afdeling moet blijven is nu nog een vraag en geheel afhankelijk van hoe alles zal gaan.

De eerste dag na de transplantatie zal er een nierscan en een echo worden gemaakt. De echo laat de doorbloeding van de donornier zien en de nierscan geeft informatie over de uitscheiding van urine van de donornier.

Voorts zal er zeer regelmatig bloed en urine worden afgenomen, de zogeheten 24 uurs urine. Drie maal per week wordt de hoeveelheid anti-afstotingsmiddel (de spiegel) in haar bloed gecontroleerd en het zogeheten kreatinine ( de nierfunctie ). Hoe lager het kreatinine-gehalte hoe hoger de nierfunctie. Verder wordt naar aanleiding van de resultaten van het onderzoek naar de bloedwaardes, de dosering van de medicijnen, aangepast.

Verder moeten er kweken worden afgenomen om een mogelijke bacterie op te sporen......de afweer is verlaagd en een bacterie kan dan voor problemen zorgen. Ook de immunosuppressiva (het anti-afstotingsmedicijn) zal Barbara's afweer verlagen. Hiervoor wordt prednison gegeven......en naast dit alles nog vele andere medicijnen. Dit alles draagt ertoe bij dat een getransplanteerde een zeer intensieve zorg nodig heeft. Immers er zal alles aan gelegen zijn dat de "patient" zo snel mogelijk en zo goed mogelijk opknapt. Tel daarbij op een speciaal dieet en de begeleiding van vele specialisten, waaronder de nefrologen, de transplantatie-chirurg, de infectiologen, virologen, bacteriologen, onderzoekers en medewerkers van diverse laboratoria.
Al met al het is nogal en medisch team!!!!! Het mag dan ook wat kosten allemaal :-)

Daar wij (helaas) niet de enigen zijn in deze situatie en men door al deze intensieve zorg maximaal drie transplantaties per week kan uitvoeren, ontstaan er automatisch lange wachttijden......en voor een ieder die wacht.......wachten is nooit leuk en duurt altijd lang. Het is niet anders. We willen allemaal een goede zorg, liever gezegd de beste zorg ontvangen, dus dan maar wachten, want uiteindelijk is deze zorg heel hard nodig!!!!!

Uiteraard gaan we van het positieve uit...........zo zitten wij nu eenmaal in elkaar. Dus na alle zorg en goede verpleging en een "Niertje" dat vrolijk haar werk gaat doen na haar" verhuizing " van Mams naar Barbara, mag Barbara na ongeveer twee weken weer naar huis. Met een waslijst aan medicatie en voedingsvoorschriften, maar als dat alles is...... :-)

Zo dat is weer even een verhaal geworden he? En voor wie denkt dat wij deze wijsheid van huis uit hebben of ons eigen hebben gemaakt door de vele gesprekken met de specialisten......moeten wij helaas teleurstellen......dit alles en nog veel meer staat allemaal in een, door het Erasmus verstrekte, persoonlijke zorggids voor Nierpatienten voor, tijdens en na hun transplantatie.
Het is maar dat u het weet!!!!!!