We willen jullie, trouwe lezers van dit blogg, toch even laten weten dat we vorige week de "stoute schoenen" hebben aangetrokken en het Erasmus hebben gebeld hoe het er met de spoedlijst voorstaat. Helaas is er pas 1 persoon van deze lijst in de afgelopen 6 weken geholpen. Houdt dus in dat we van de zesde naar de vijfde plaats zijn "gepromoveerd".
Echter, men had ook goed nieuws........De ellelange wachttijden van 8 maanden zijn teruggedrongen naar de helft.....4 maanden dus.
Voor ons houdt dat in dat na ons bezoek aan de chirurg op 23 juni j.l. de 4 maanden zijn ingegaan.......een simpele rekensom brengt ons dan op eind oktober van dit jaar als we volgens de reguliere lijst worden geholpen.......we blijven op de spoedlijst staan, immers hoe eerder hoe beter, maar dit nieuws is toch weer een beetje positief..........al is eind oktober nu nog zo'n 10 weken van ons vandaan. Geduld is een schone zaak en we zijn inmiddels Meesteressen in schone zaken geworden, zullen we maar zeggen.
We zijn blij met dit nieuws......al blijven we natuurlijk stilletjes hopen dat de operatie eerder zal plaatsvinden.
Zeker voor Barbara wordt het toch wel zwaarder. Gelukkig is ze zo verstandig om tegenwoordig toe te geven aan de alles afmattende vermoeidheid en gaat ze, indien ze geen andere dingen om het hand heeft, even 's middags een dutje doen. Zo redt ze het 's avonds wat langer en het doet haar gewoon goed!!! Haar hart moet immers ook steeds harder werken en rust helpt haar de boel redelijk onder controle te houden.
Wanneer ze er op uitgaat, neemt Barbara tegenwoordig haar rolstoel mee. We hebben het gevaarte de naam "de Phaeton" gegeven. Dit is zo'n beetje het duurste type Volkswagen dat er is. Bar vindt het een mooie auto...........en dus is de rolstoel omgedoopt tot "de Phaeton". Klinkt leuker en deze is stukke goedkoper. Rijdt nog op menselijke kracht (diegene die duwen mag) en verbruikt dus geen druppel brandstof. Het is maar voor tijdelijk.........waarschijnlijk zijn straks de rollen omgedraaid en zit moeders in "de Phaeton" en mag Barbara duwen :-)
Rest ons eind van deze maand het bezoek aan de Nefroloog voor de gewone controle en verder wachten we braaf op dat ene oh zo belangrijke telefoontje.
Dit was het weer.............tot later op dit blogg.
4 opmerkingen:
Hallo meiden.
Hier is ze weer een keer
Uit Zoetermeer....
Volgens mij is iedereen zo'n beetje op vakantie...of heeft er, net als ik, weer eens de nodige keren uitgelegen. Het zal wel aan mij liggen, maar de digitale snelweg ligt hier regelmatig opengebroken, geloof ik....pffff.
Heb het ook nog gepresteerd om, ten gevolge van een blikseminslag elders in Zoetermeer, hier met een compleet uitgeslagen systeem te komen zitten...Dit verzin je toch niet???
Maar...gelukkig hebben we de alom geroemde telefoon ook nog en had ik me al even helemaal bij laten praten over de "voortgang" in de tijd en overige ontwikkelingen.
Ik vind het toch een hele positieve ontwikkeling: de wachttijd tot de helft teruggebracht zien worden! Al duurt wachten altijd veel te lang voor degene die ermee geconfronteerd wordt natuurlijk. Maar.....het eind is in zicht! Oftewel: Bar tuft in haar luxe mobiel langzaam, maar zeer zeker richting "Welkom Niertje".
Houd de moed erin, lieve ladies!
Wij springen nog steeds aanmoedigend op en neer aan de zijlijn (op mijn leeftijd is het effect wat vreemd voor de toeschouwers, maar kniesoor die daarop let). Wij denken aan jullie allemaal.
En tot gauw maar weer.!
Dikke kus
Joke
Tjonge jonge, heb ik effies weinig tijd gehad om te computeren en er gebeuren al weer dingen! Het moet niet gekker worden, ingekort tot 4 maanden, nou onze duimen gaan steeds harder draaien. Nog eventjes en dan kunnen jullie dit allemaal lezen met een glimlach om jullie mond, van "zo dat hebben we toch maar effies geflikt" en we zijn nu al heel trots op jullie als het effies ontgaan mocht zijn! ahaha. geintje!
Zet um nog effies door, nog even volhouden, het eind komt langzaam aan in zicht!
dikke knuffels en kussies
Mariella, Angelica, Riana en Carla
Hier ook weer het dikke neefje uit Best.
Het duimen begint vruchten af te werpen. Ik ben ook maar beginnen te pinken, je weet nooit waar het goed voor is. Er komt dus schot in de zaak, eindelijk. Toch wel een prettig idee dat er ongeveer een einddatum in beeld is. Maar eind oktober duurt al met al nog best wel lang, maar aan de andere kant is het net als Joke zegt, een positieve ontwikkeling dat de wachttijd met de helft ingekort is.
Dus mensen, we pinken en duimen dat het een lieve lust is. En wie weet wat we nog meer in de strijd kunnen gooien als het nodig mocht zijn.
Heel veel sterkte en we blijven jullie volgen.
John en Yvonne.
Ik heb het allemaal gevolgd en meegeleefd al die tijd maar heb alleen nooit een reactie achter kunnen laten omdat mijn computer een hele strenge popupblocker had. Dit is opgelost dus ook namens ons: houd de moed erin, heel veel sterkte en uiteraard ook wij duimen voor jullie. Dikke kus van de familie Verpoorten uit Zoetermeer.
Een reactie posten