Zo.....het is niks dat we in de "wachtkamer" zitten, uitkijkend naar dat ene telefoontje van het Erasmus dat we kunnen komen, maar het is gelijk ook rustig op dit blog met berichten.
Geen nieuws......goed nieuws zegt men altijd en dat is voor een groot deel helemaal waar.
Met Barbara gaat het zeker niet slechter. Blijft het feit dat haar geringe nierfunctie de nodige beperkingen met zich meebrengt, maar daar slaat ze zich, op haar geheel eigen wijze, nog steeds dapper doorheen.
Eens in de twee weken het EPO prikken......nog steeds geen bezigheid waar Barbara halsreikend naar uitkijkt, maar wat moet dat moet en dus in het kader van: Alle kleine beetjes helpen...toch maar iedere twee weken de knop om en injecteren maar. Ik neem er nog steeds mijn, inmiddels groter geworden pet, voor af!
Verder ben ik zelf nog even langs Oom gynaecoloog geweest. Dit was nodig omdat er wel iets was geconstateerd tijdens alle onderzoeken en het ons beter leek om hier door een daartoe aangewezen specialist even naar te laten kijken. We willen tenslotte, wanneer de transplantatie een feit is, niet ineens voor verrassingen komen te staan.
Zal jullie op deze site van Barbara de details besparen, maar ik ben met de dokter overeengekomen dat er na de donatie wel iets aan "mijn probleem" moet worden gedaan. Blijkt wel dat ik hier al jaren mee loop en dat dit ook hetgeen is dat mijn chronische tekort aan ijzer veroorzaakt. Om voorlopig rust in de tent te houden om ons voor te bereiden op de transplantatie heb ik wat medicatie gekregen om de boel enigzins op peil te houden ( het bekende pappen en nathouden) en wanneer de "verhuizing van Niertje" achter de rug is en ik enigzins ben opgeknapt, wordt er aan de andere kwaal "gesleuteld".
Rest ons nog even te zeggen dat we zo blij zijn met alle leuke, lieve en hartverwarmende reacties van jullie op dit blog of via de mail. Echt geweldig hoe een ieder met ons meeleeft.
Daarom maar weer eens: Heel hartelijk bedankt allemaal, het doet ons zo ontzettend goed!
Dit was het weer voor voorlopig, indien we weer nieuws hebben.....jullie weten het.....dan staat het per omgaande op dit blog.
4 opmerkingen:
Jeetje meid wat een verhaal weer. het belangrijkste is nu dat jullie beide de tansplantatie aankunnen, daarna komt de rest wel weer.
Jee Ien jij krijgt ook wat voor je kiezen, eerst je rug , dan dit en nu daarna weer. Maar ach daar sla je je ook wel doorheen. Mij lijkt het helemaal niets prikken in mijn iegen lijf, ik vind het heel knap van je Bar dat je het toch iedere keer maar weer doet!!
Hou vol en we duimen dat het telefoontje snel mag komen!! Kus van Tessa en Edwin
ik moet mij helemaal aansluiten bij het verhaal van Tessa en Edwin! Jullie krijgen nog heel wat voor de kiezen. Maar jullie weten het, "Kop op" is het motto en met ons allen sluisen wij jullie er door heen, al is het alleen maar met ons gebabbel op deze blog! Het doet mij wel veel deugd dat wij met zijn allen jullie daar blij mee maken, dat maakt mij weer een beetje blij. En laten we eerlijk zijn, het is zo'n beetje het enigste wat wij voor jullie kunnen betekenen. Barbara, de pet die ik voor je heb is te zwaar om op te kunnen zetten. Erg knap dat je jezelf iedere keer weer weet te overtuigen dat het goed is wat je doet. Het lijkt mij verschrikkelijk in jezelf te moeten prikken! Met spanning volgen wij jullie perikelen op deze site en we hangen de vlag uit als er groen licht wordt gegeven.
Dikke kus
Mariella, Angelica, Riana en Carla
Hai Bar,
We denken aan je!
Hoffies
Goedemorgen Bar,
Weer even een reactie uit het zuiden. Ik had het de afgelopen dagen zo warm, dan loop ik te zweten als een rund en te mopperen, want daar zijn wij Nederlanders goed in. Mopperen als het te nat is, of te koud of te warm enz. En toen moest ik aan jou denken. Problemen met je nieren, een hart wat in opstand komt, niet kunnen doen wat je wilt omdat je rustig aan moet doen, wachten op een transplantatie enz. enz.
En dan denk ik, wat zit ik toch te zeuren? Waar maak ik me druk over, om niks.
Bar, ik heb bewondering voor jou, voor wat je door moet maken, voor het geduld wat je op moet brengen. En ik ben ook een beetje trots op jouw moeder, want ook die krijgt het uiteraard voor d'r kiezen.
Ik zal maar stoppen met mopperen op de warmte, want daar krijg ik het alleen maar nog warmer van.
Hou de moed erin, Yvonne en ik duimen voor jullie, dat het maar allemaal snel mag gaan gebeuren.
Groeten van John en Yvonne.
Een reactie posten