Het is eigenlijk al laat in de avond, we hebben er een lange en drukke dag in Antwerpen op zitten, maar zoals jullie van ons gewend zijn, toch een verslag.
Tja....dan kom je in Antwerpen en denk je dat je er een soort van orienterend gesprek gaat hebben.
Alles behalve dat........de registers werden opengetrokken....Bar moest gewogen worden, bloeddruk laten meten en urine afgeven. Daarna werden we naar binnen geroepen door dokter X welke diverse zaken met Barbara ging bespreken. Niet lang daarna werd ik door een verpleegkundige uit dit gesprek weggehaald, omdat ik naar "mijn eigen" arts moest. Het moge duidelijk zijn in Belgie worden alle zaken tussen ontvanger(Barbara) en donor(Mams) direct gescheiden.
In iedergeval kunnen we jullie vertellen dat het woord zorgvuldigheid in alles, hoog in het Belgisch Vaandel wordt gedragen. Prima... want zekerheid voor alles.
Er worden dus nogal wat extra onderzoeken de komende periode in de agenda van dit ziekenhuis gezet. Zo moet Barbara nog worden gezien door de Uroloog, dit is noodzakelijk om te kijken in hoeverre bij Barbara de terugvloed van urine verloopt van de blaas naar de nier(en), men noemt dit reflux. Dit veroorzaakt continue ontstekingen, en dus is het van groot belang dat men dit weet omdat dit wel degelijk van invloed kan zijn op haar herstel straks na de transplantatie. Als dit zo is zal Barbara hiervoor medicatie krijgen tot aan de transplantatie.Kijk, dit was dus nieuw voor ons en nog niet eerder door welke arts dan ook, met Barbara besproken.
Verder moet Barbara nog door een gynaecoloog worden gezien, om weer andere dingen uit te sluiten............alles in het kader van een spoedig herstel en ter voorkoming van infecties of wat dan ook achteraf. Hoef denk ik niet meer uit te leggen hoe belangrijk het is om zoveel mogelijk uit te sluiten, zodat "Niertje" gewoon gelijk goed aan het werk kan.

Ook het gesprek dat ik met mijn arts had was zeer uitvoerig en ook ik moet nog door een gynaecoloog worden gezien. Niets verontrustend, maar ook voor mij alles in het kader van een voorspoedig herstel na de donatie en dus moet er even gekeken worden naar iets dat wel is geconstateerd tijdens alle onderzoeken, maar nog niet eerder met mij is besproken.........???
Voor alle duidelijkheid, het staat mijn donatie aan Bar niet in de weg, maar zoals al eerder gezegd......zekerheid voor alles.

Ook bij mij is de bloeddruk gemeten, ben ik gewogen en moest ik urine inleveren. Verder hebben ze bij ons beiden nog enkele buisjes bloed afgenomen.
En die stoomtrein raasde maar door. Zonder dat we het van elkaar wisten, hebben Bar en ik allebei op een gegeven moment aan de noodrem getrokken en duidelijk gemaakt dat we niet met zekerheid wisten of we in dit ziekenhuis geopereerd willen worden. We hebben beiden uitgelegd dat we alles thuis rustig wilden bespreken, de voor en tegens wilden afwegen en dat we 24 juni a.s. ook nog een gesprek met onze Nefroloog in het Zuider Ziekenhuis hebben, om alles eens rustig door te spreken.
Gelukkig werd dit goed ontvangen en ruim drie uur later, verlieten wij het ziekenhuis......met heel veel stof tot nadenken, dat kunnen we jullie verzekeren.

Uiteraard moeten we op korte termijn een beslissing nemen, hier vraagt Barbara haar gezondheid gewoon om. Gaat ook goed komen........maar verschillende ziekenhuizen, verschillende verhalen.......het is nogal wat!
Gelukkig was Paps onze prive-chauffeur, is bij de diverse gesprekken aanwezig geweest en heeft ons weer veilig thuisgebracht.....Bedankt Pap!!!!
Wij gaan alles even op een rijtje zetten.......jullie lezen ons wel weer.